Ayşe Sultan Erol
Ayşe Sultan Erol

Ayşe Sultan Erol ile Nostalji Treni Ayşe Sultan Erol ile Nostalji Treni: Kapımız da Gönlümüz de Açıktı

03 Ekim 2026 03:54
Kapımız da Gönlümüz de Açıktı

 

Şimdi düşünüyorum da paylaşmak hepimizde vardı. Ailelerimizde, büyüklerimizde, arkadaşlarımızda… Paylaşmak, yardımlaşmak, çevremize destek olmak, hep birlikte mutlu olmak, bir arada gülmek, sevinmek bizim hayatımızın bir parçasıymış. Hatta belki de hayatımızmış.

Bunları yapmak için özel bir çaba göstermezdik. “Bana ne” demeden, birbirimizin sevincine de derdine de ortak olurduk.

Sevgiyle geçen o çocukluk ve gençlik yıllarıma, aileme ve bana sevgiyle bakan bütün büyüklerime bugün bir kez daha teşekkür ediyorum.

Şimdi anlıyorum ki ne kadar istersek, ne verirsek verelim; hiçbir şey o yıllarda yaşadığımız mutluluğun yerini tam olarak dolduramayacak.

Çünkü belki de özlediğimiz yalnızca o yıllar değil…

Nasıl da mutlu zamanlar geçirirdik, değil mi? Hâlâ bile muhabbet ettiğimiz, birlikte gülüp eğlendiğimiz o akşam saatlerini sizlerden duyuyorum. Nasıl da bir araya gelir, sohbet eder, mutlu olurduk. “Nerede kaldı artık o eski akşam buluşmalarımız?” diyorsunuz.

Ah, yemek saatinden sonraki o akşamlarımız…

Hiç evde geçmezdi ki. O akşamlar birbirimize gittiğimiz, kapıların birbirine açıldığı akşamlardı. Bir komşumuzdan mutlaka o tanıdık ses gelirdi:

“Hadi, bu akşam da bize geliyorsunuz. Çayı koyacağım.”

Biz çocuklar için bundan güzel haber olur muydu? Komşu büyüklerimize gideceğimizi duyduğumuz anda heyecanlanır, akşam yemeğimizi çabucak yerdik. Biz çocuklar önden koşar, ailelerimiz arkadan gelirdi.

Sonra herkes bir araya gelirdi. Sohbetler, kahkahalar… Biz çocukların da aklında tek bir şey:

“Hadi, bir şeyler oynayalım!”

Sevinerek, alkış tutarak oyunlar oynardık. Belki oynadığımız oyunların adlarını bugün tek tek hatırlamıyoruz ama o evlerin sıcaklığını, o sofraların etrafındaki sesleri, birlikte güldüğümüz o akşamları hâlâ hatırlıyoruz.

Ben o güzel günleri unutmadım.

Unutmadık… Biliyorum.

Belki de bu yüzden bugün hâlâ eski komşulukları anlatırken gözlerimiz başka türlü bakıyor. Çünkü o günlerde yalnızca kapılarımız değil, gönlümüz de birbirimize açıktı.

 

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazarın tüm yazıları
Deneme 2
Deneme 1
X