Tuğba Tunalı
Tuğba Tunalı

Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: Bizim Zamanımızda Diye Başlamayan Bir Hikaye Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: Bizim Zamanımızda Diye Başlamayan Bir Hikaye

20 Eylül 2026 13:28
Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: Bizim Zamanımızda Diye Başlamayan Bir Hikaye

BİZİM ZAMANIMIZDA DİYE BAŞLAMAYAN BİR HİKAYE

Bazen anne ve babaları dinliyorum.
“Bizim zamanımızda böyle değildi.”
Sonra gençleri dinliyorum.
“Onlar bizi hiç anlamıyor. “
Ve düşünüyorum…
Acaba gerçekten birbirimizi anlamıyormuyuz?, yoksa birbirimizi anlamaya yeterince zaman mı ayırmıyoruz?.
Y kuşağı ile Z kuşağı arasında ciddi farklılıklar var.
Ama bu farklılıkları bir kavga sebebi haline getirmek yerine, birbirimizi anlamanın bir yolu olarak görmemiz gerekiyor.
Y kuşağı mahalle kültürünü, yüzyüze arkadaşlığı, komşuluğu, aile büyüklerinin sözünü dinlemeyi ve sabretmeyi öğrenerek büyüdü.
Arkadaşımızı görmek için mesaj atmıyorduk, kapısını çalıyorduk.
Birşey merak ettiğimizde arama motorunu değil, ailemize,öğretmenimize, komşumuza soruyorduk.

Z kuşağı ise bambaşka bir dünyanın içine doğdu.
Onların çocukluğu internetle, sosyal medyayla, akıllı telefonla ve dünyanın her yerinden insanlarla aynı anda iletişim kurabilmekle geçiyor.
Bu yüzden onların dünyaya bizim baktığımız yerden bakmasını beklemek doğru değil.

Ama burada Z kuşağına birşey söylemek istiyorum:
Anne - babanızın sizi anlamaması, sizi sevmediği anlamına gelmiyor.
Onların kullandığı dil, eski ama duygusu çok tanıdıktır.
“ Geç kalma, dikkatli ol, telefonu biraz bırak,böyle yapma !”
Bu cümlelerin arkasında kontrol etme isteğinden çok yılların getirdiği kaygı var.

Y kuşağı anne babalara da şunu söylemek istiyorum
“Çocuğunuz büyüdü ve bu onun hayatı.. Her kararı siz veremezsiniz.”

Burdan çıkan sonuç “ Kontrol değil, iletişim “.

Y kuşağı ve Z kuşağı birbirinden çok şey öğrenebilir.
Y kuşağı sabrı, yüzyüze görüşmenin sıcaklığını, emek vermeyi ve sürdürebilirliğinin değerini,
Z kuşağı da sınır koymanın, kendini ifade etmenin ve gerektiğinde “ Ben böyle hissediyorum “ demenin önemini gösterebilir.

Biz aynı toplumun parçasıyız.
Birimiz geçmişten gelen tecrübelerimizle, diğerimiz de geleceğe daha korkusuz bakıyoruz.
Bu iki değeri birleştirirsek hayatı daha kolay yaşayabiliriz.
Dilerim bunu başarabiliriz.

Ve unutmayalım…
Kuşaklar değişir, teknoloji değişir, hayat değişir.
Ama sevgiye, saygıya ve anlaşılmaya duyduğumuz ihtiyaç değişmez.

Bugünlük kalemi bırakıyorum.
Ben söyleyeceğimi söyledim, gerisi siz de ! 
Hadi kalın sağlıcakla 

YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazarın tüm yazıları
Black Coffe & Tea
Uluslararası Milli Görüş Yardım Organizasyonu - İMG Türkiye
X