Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: Bizim Zamanımızda Diye Başlamayan Bir Hikaye Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: Bizim Zamanımızda Diye Başlamayan Bir Hikaye
BİZİM ZAMANIMIZDA DİYE BAŞLAMAYAN BİR HİKAYE
Bazen anne ve babaları dinliyorum.
“Bizim zamanımızda böyle değildi.”
Sonra gençleri dinliyorum.
“Onlar bizi hiç anlamıyor. “
Ve düşünüyorum…
Acaba gerçekten birbirimizi anlamıyormuyuz?, yoksa birbirimizi anlamaya yeterince zaman mı ayırmıyoruz?.
Y kuşağı ile Z kuşağı arasında ciddi farklılıklar var.
Ama bu farklılıkları bir kavga sebebi haline getirmek yerine, birbirimizi anlamanın bir yolu olarak görmemiz gerekiyor.
Y kuşağı mahalle kültürünü, yüzyüze arkadaşlığı, komşuluğu, aile büyüklerinin sözünü dinlemeyi ve sabretmeyi öğrenerek büyüdü.
Arkadaşımızı görmek için mesaj atmıyorduk, kapısını çalıyorduk.
Birşey merak ettiğimizde arama motorunu değil, ailemize,öğretmenimize, komşumuza soruyorduk.
Z kuşağı ise bambaşka bir dünyanın içine doğdu.
Onların çocukluğu internetle, sosyal medyayla, akıllı telefonla ve dünyanın her yerinden insanlarla aynı anda iletişim kurabilmekle geçiyor.
Bu yüzden onların dünyaya bizim baktığımız yerden bakmasını beklemek doğru değil.
Ama burada Z kuşağına birşey söylemek istiyorum:
Anne - babanızın sizi anlamaması, sizi sevmediği anlamına gelmiyor.
Onların kullandığı dil, eski ama duygusu çok tanıdıktır.
“ Geç kalma, dikkatli ol, telefonu biraz bırak,böyle yapma !”
Bu cümlelerin arkasında kontrol etme isteğinden çok yılların getirdiği kaygı var.
Y kuşağı anne babalara da şunu söylemek istiyorum
“Çocuğunuz büyüdü ve bu onun hayatı.. Her kararı siz veremezsiniz.”
Burdan çıkan sonuç “ Kontrol değil, iletişim “.
Y kuşağı ve Z kuşağı birbirinden çok şey öğrenebilir.
Y kuşağı sabrı, yüzyüze görüşmenin sıcaklığını, emek vermeyi ve sürdürebilirliğinin değerini,
Z kuşağı da sınır koymanın, kendini ifade etmenin ve gerektiğinde “ Ben böyle hissediyorum “ demenin önemini gösterebilir.
Biz aynı toplumun parçasıyız.
Birimiz geçmişten gelen tecrübelerimizle, diğerimiz de geleceğe daha korkusuz bakıyoruz.
Bu iki değeri birleştirirsek hayatı daha kolay yaşayabiliriz.
Dilerim bunu başarabiliriz.
Ve unutmayalım…
Kuşaklar değişir, teknoloji değişir, hayat değişir.
Ama sevgiye, saygıya ve anlaşılmaya duyduğumuz ihtiyaç değişmez.
Bugünlük kalemi bırakıyorum.
Ben söyleyeceğimi söyledim, gerisi siz de !
Hadi kalın sağlıcakla
YAZARIN DİĞER YAZILARI
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: ESARETİN ADI HİÇ DEĞİŞMİYOR, BAĞIMLILIKLAR ! 28 Ekim 2026 Çarşamba
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: BİZİ EN ÇOK YABANCILAR DEĞİL, YAKINLARIMIZ YORUYOR! 27 Ekim 2026 Salı
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: İYİLİK BİLE REKLAM MALZEMESİ OLDU! 22 Ekim 2026 Perşembe
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: KALABALIKLAR ÇOĞALDI, İNSANLIK EKSİLDİ! 20 Ekim 2026 Salı
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: BU TOPLUMUN EN BÜYÜK SORUNU: HERKESİN KENDİNİ İSTİSNA SANMASI! 16 Ekim 2026 Cuma
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: ÇOCUKLARA KAZANMAYI ÖĞRETİYORUZ DA KAYBEDERKEN İNSAN KALMAYI NEDEN ÖĞRETEMİYORUZ? 14 Ekim 2026 Çarşamba
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: SÖZ VERMEK KOLAY, SÖZÜNÜN ARDINDA DURMAK MESELE 12 Ekim 2026 Pazartesi
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: OĞLUNU KENDİNE DEĞİL, HAYATA BAĞLA ANNE! 11 Ekim 2026 Pazar
- SEN GÜÇLÜSÜN DEDİLER, SIRTINA BÜTÜN HAYATI YÜKLEDİLER 10 Ekim 2026 Cumartesi
- Tuğba Tunalı Köşe Yazısı: ÇOK GEZEN Mİ BİLİR, ÇOK OKUYAN MI? 08 Ekim 2026 Perşembe